Çarşamba, Mayıs 02, 2007

Ben boyleyim

bulurum sandım
çok yakındaydı sanki
ben ise yeteri kadar bulunamadım
yine kaçırdın gözlerini
aralayamadım sır perdesini

oysa ki ayak seslerini duyuyorum
nefesin serin bir rüzgâr gibi
okşuyor sanki bedenimi

anahtar yine yok yanımda
açamıyorum bâb-ı âli'yi
kapının altından uzatsaydın tokanı belki
belki o zaman kavuşabilirdik

yine ayak sesleri
uzaklaşıyor sanki
gitgide azalıyor ses
ve işte bitti

3 yorum:

2904 dedi ki...

kekik olsa buna bir sey uydursa.

urban bi de ya mis.

Saffah dedi ki...

uzaklaşan için tutulan yasmı daha ağırdır, uzaklaşmasına izin verildiği için duyulan pişmanlık mı?

Tolga dedi ki...

pişmanlık her zaman ağır basar.