Çiftlik Mahallesi. Asıl adı İstiklal Caddesi. Ama Çiftlik diye dolanmış ağzımıza. Çiftlik olarak ünlenmiş Samsunlu'lar arasında. Gençlerin en çok rağbet ettiği, turladığı uzun cadde burası. Samsun'da belki de nitelik olarak değişmeyen tek yer. Gençlerin yegâne buluşma mekanı. Bir restorana gidilir, döner yenir, sonra cadde boydan boya turlanır, sonra bir kafeye oturulur birşeyler içilir, yine turlanır. Hepimiz bu sıradan günleri yaşarız burada. Değişen şey; bir gün döner yerine pizza, başka bir gün kebap belki, kafe yerine internet kafeye gidip oyun oynamak, ya da 56'ların başındaki parkta oturmak. Ama mutlaka Çiftlik'te geçirilir bu zaman ve o cadde baştan başa en az bir kere gidinip gelinir.
Birbuçuk sene sonra yeniden görülen Çiftlik'te pek bir fark yoktur. Dükkanların patlak hoparlörlerinden yükselen cıstak cıstak disko parçaları, gençlerin arabalarından gelen yüksek baslı ritimler. Belki biraz daha ışıl ışıl her yer... İnsanlar daha bakımlı sanki. Kızlar daha çok dikkat çekmek istercesine süslenmişler, erkekler de kuaförden yeni çıkmış gibi. Havanın soğukluğuna rağmen kalabalık bu cadde, havanın soğukluğuna bakmaksızın insanlar dolaşıyor bu caddede.
Yılbaşı öncesi ve her zamankinden daha ışıl ışıl Çiftlik. Işıklı noel baba şapkaları, maytaplar, simli parlak şapkalar, maskeler, çeşit çeşit ampüller, süsler, kırmızı iç çamaşırları. Plazma televizyonlu mağazaların sayısı artmış, daha çok marka ürün satan yerler açılmış, pek bir modern olmuş etraf. Gıdım gıdım ilerleyen bir taşıt trafiğine sahip olmuş cadde. Müdavimleri ise onu yalnız bırakmamış. Gençler yine bir baştan bir başa Çiftlik'i tavaf ediyor.
sonradanaklagelenveeklememgerektiğinidüşündüğümnot
Çiftlik. Evet çiftlik. Bu insanlar da birer koyun gibi. Hep aynı şeyi yapıyorlar. Yıllar geçse de herşey aynı burada. Otlanmaya giden koyunlar gibi. Doğal bir ihtiyaç hâline gelmiş sanki bütün bunlar. Sürüden ayrılanlar n'apıyor acaba...
