Guzun gelisi

Bugün sonbahar geldi. Evet tam bugün. Ben bunu fark edebildim. Havanın soğuk olmasından değil. Yağmurun yağmasından değil. Yapraklardan. Sarı yaprakların inşaat fakültesinin ağaçlı yoluna düşmeye başlamasından. Mart'ta yeşermeye başlayan ve bunca zaman yeşil kalan ağaçlar artık sararıyor ve üzerindeki yapraklar hayatlarının son zamanlarını yaşıyor. O yolda yürürken tek tük sarı yaprağın düştüğünü görmek mümkün.

Çok yakında yapraklar destelerce düşmeye başlayacak. Havanın ılık olduğu ve yağmurun atıştırdığı günlerde muhteşem bir görüntü sunacak o ağaçlı yol. İki tarafı sarı-yeşil ağaçlarla kaplı, üzeri yapraklarla serili dümdüz bir yol. Adım attıkça gelen romantik yaprak hışırtısı sesleri, yağmurun da etkisiyle ortama daha yoğun olarak yayılmış olan çimen, toprak ve ağaç kokuları. Eğer biraz da şanslıysanız, bulutların arkasında hapsolmuş güneşin kurtularak size göz kırpması ve ağaç dallarının ve yaprakların arasından gönderebildiği ışınlarla size ufak bir ışık şöleni sunması. Yaprakları parlatan ışınlar, siz yürürken dalların arasından yüzünüze çarptıkça, o serin havada size ılık bir sıcaklık sunacak ve rahatsız etmeyecek şekilde gözünüzü kamaştıracak.

Sonbaharın en güzel yanı bu. Sonbahar bir geçiş dönemi. Bu sahneden sonrasını biliyorsunuz zaten. Ağaçlarda hiç yaprak kalmayana kadar devam edecek bu düşüş. Sonrası çıplaklık. Buna tezat olarak da soğuk.

Kısacası, kış.